Ten tips about Greece

On the eve of the elections (19th September), I spoke at the Monthly Barometer Gathering at Chamonix, in a very condensed format, called Speed Ideas: Ten Tips in Ten Minutes. The audience was investors and policy entrepreneurs from around the world. Here is what I said.


  1. We should see this as a balance-of-payments rather than sovereign-debt crisis
  • Greece had a trade deficit every year since 1962,
  • It had a current account deficit since 1982.
  • The deficit was financed for the most part by borrowing from abroad:
  • The government, borrowed by issuing bonds;
  • And the Greek banks borrowed from foreign banks and they also bought Greek government bonds.
  • The government then spent money on salaries, and pensions, boosting domestic demand.
  • This is what created the trade deficits.
  • The business sector adapted to this long-term imbalance. It focused on the local market, in the so called non-tradable sectors.
  • Such as retail, or construction.
  • The so called internationally tradable sectors shrunk.
  • Exports, as a % of national income, were the lowest in Europe.
  • In 2010, inflows of capital from abroad stopped suddenly, domestic demand dropped, and this started the spiral of the crisis.
  • Ireland, Portugal and Spain were in a similar “sudden stop” situation. They managed deal with this rather quickly, by increasing exports. Greece did not.
  • That is why the crisis has been so deep and long.

Continue reading

Αυτές οι εκλογές, με το βλέμμα στις επόμενες

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 6 Σεπτ. 2015

Υστερα από αυτές τις εκλογές, ελπίζω να μην έχουμε πάλι εκλογές για τουλάχιστον τρία χρόνια. Αλλά αν έχουμε, να γίνουν με άλλο εκλογικό σύστημα, χωρίς το μπόνους των 50 εδρών. Με τις συχνές εκλογές και με τον πολωμένο δικομματισμό, το πολιτικό σύστημα καταστρέφει συστηματικά ό,τι προσπαθούν να κάνουν οι άνθρωποι έξω από την πολιτική για να φτιάξουν τη ζωή τους και να ανορθώσουν τη χώρα.

Με την κρίση είδαμε πώς ο πολιτικός κύκλος ακυρώνει τον οικονομικό. Αντί να συγκεντρωθούν στη διακυβέρνηση για να βοηθήσουν την παραγωγή, τα κόμματα που είχαν ή που διεκδικούσαν την εξουσία νοιάζονταν μόνο για τις εκλογές. Το 2009, είδαμε την πρόωρη αποχώρηση Καραμανλή και έναν Παπανδρέου που ερχόταν με υποσχέσεις για αυξήσεις. Το 2012, τη βιασύνη Σαμαρά, που διέκοψε το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων, έφερε τον κίνδυνο του Grexit και αποσταθεροποίησε τις τράπεζες. Τον Ιανουάριο 2015, τη βιασύνη Τσίπρα, που εξανέμισε την ανάκαμψη, ξαναέφερε τον φόβο του Grexit και στο τέλος έκλεισε τις τράπεζες. Τώρα πάλι, δεν ξέρουμε αν θα έχουμε σταθερή κυβέρνηση σε δύο εβδομάδες.

Continue reading