Τι μένει από το Μνημόνιο

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 22 Φεβ. 2015 (και επίκαιρο κάθε φορά που συσκέπτονται τα όργανα της Κυβέρνησης ή του ΣΥΡΙΖΑ).

Γράφω Παρασκευή πριν από το Γιούρογκρουπ, κι εσείς διαβάζετε Κυριακή. Ισως στο δικό σας σήμερα να βρισκόμαστε σε άλλη ήπειρο από ό,τι στο δικό μου σήμερα, ίσως όχι. Αυτή η αβεβαιότητα μας τρώει χρόνια τώρα, μερικές φορές με δραματικό τρόπο, μερικές φορές υποδόρια, αλλά πάντα πιεστικά. Το Μνημόνιο θα καταργηθεί ή θα αλλάξει με κάποιον τρόπο, και η οικονομική ζωή έχει «παγώσει» μέχρι να ξεκαθαρίσουμε τον τρόπο.

Υπάρχουν όμως μερικά σταθερά στοιχεία που δεν θα αλλάξουν, όπως και να εξελιχθούν οι διαπραγματεύσεις, όπως και να θελήσει να πορευθεί η ελληνική κυβέρνηση, με την προϋπόθεση ότι μένουμε στην Ευρωζώνη. Eνα από αυτά, πολύ βασικό: το πρωτογενές πλεόνασμα του προϋπολογισμού. Είναι η πιο ουσιαστική αλλαγή που προέβλεπε το Μνημόνιο, και είναι ο ένας στόχος που δεν αμφισβητεί κανένας, σε όλο το πολιτικό φάσμα, εκτός από μερικούς οπαδούς της δραχμής. Αλλοι θέλουν το πλεόνασμα γιατί το θεωρούν απαραίτητο για τη σταθερή ανάπτυξη της οικονομίας. Αλλοι θα προτιμούσαν να είχαμε έλλειμμα για μερικά ακόμα χρόνια, αλλά καταλαβαίνουν ότι δεν υπάρχει κανένας να μας χρηματοδοτήσει και αποδέχονται ένα μικρό πλεόνασμα ως αναγκαίο κακό. Ακόμα και αυτοί που πρότειναν από νωρίς μια μεγάλη διαγραφή του χρέους, όπως ο κ. Βαρουφάκης, έλεγαν παράλληλα ότι αυτό θα συμβεί μόνο αν έχουμε πρωτογενές πλεόνασμα, και αναγνώριζαν ότι χρειάζονται οδυνηρές θυσίες για να το πετύχουμε. Continue reading