Πρώτα η παραγωγή

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 12 Ιαν. 2014

Τα δύο μεγάλα μόνιμα ελλείμματα στην οικονομία, που σε συνδυασμό έφεραν την κρίση, ήταν το δημοσιονομικό και το έλλειμμα παραγωγής. Υποτίθεται ότι τα Μνημόνια σχεδιάστηκαν για να αντιμετωπίσουν και τα δύο, αλλά έχουμε φτάσει στο σημείο όπου πρέπει να διαλέξουμε ποιο έχει προτεραιότητα, και η κυβέρνηση έχει επιλέξει το δημοσιονομικό. Κάνει λάθος, και το πληρώνουμε ακριβά. Το πρόβλημα πηγάζει από την αγωνιώδη προσπάθειά της να αυξήσει τα φορολογικά έσοδα, είτε με νέους φόρους είτε με νέους τρόπους αποτροπής της φοροδιαφυγής. Αυτές οι ενέργειες λειτουργούν ανασταλτικά στις όποιες προσπάθειες να αυξηθούν η παραγωγή και η απασχόληση, που θα προέλθουν από τον ιδιωτικό τομέα. Continue reading

Νοσηλεύονται οι ανασφάλιστοι;

Σήμερα το Μητροπολιτικό Κοινωνικό Ιατρείο ανακοίνωσε οτι ένας ανασφάλιστος ασθενής που είχε εξετάσει πέθανε γιατί “... δεν καταφέραμε να βρούμε δημόσιο νοσοκομείο που θα τον δεχτεί χωρίς κόστος,  αφού αδυνατούσε να ανταποκριθεί οικονομικά.Η ανακοίνωση εδώ.  Το ΜΚΙ αναφέρει οτι υπάρχουν και άλλοι ασθενείς που κινδυνεύουν για παρόμοιους λόγους,  και κάνει έκκληση για να σωθούν.

Το θλιβερό περιστατικό ας γίνει αφορμή για να καταλάβουμε τις παθογένειες του συστήματος υγείας όπως χτίστηκε από το 1982, και όπως μεταλλάσσεται μέσα στην κρίση. Δεν είμαι ειδικός, αλλά προσπάθησα να καταλάβω τι συνέβαινε και τι συμβαίνει σε τέτοιες περιπτώσεις. Με βοήθησε μια συζήτηση στο facebook, στον τοίχο του ιατρού Αλέξανδρου Καραγιάννη, με άλλους ιατρούς και νοσηλεύτριες (εδώ).

Το ΕΣΥ δεν ήταν ποτέ “δωρεάν”, όπως π.χ. είναι το δημόσιο σχολείο. Ο ασθενής έπρεπε να πληρώσει για την νοσηλεία, είτε ο ίδιος, είτε το ασφαλιστικό του ταμείο. Πριν από την κρίση, αυτό δεν φαινόταν να είναι μεγάλο κοινωνικό πρόβλημα, για δύο λόγους: Πρώτο, οι ανασφάλιστοι ήταν σχετικά λίγοι, αλλά και απο αυτούς, πολλοί δεν ήταν φτωχοί. Continue reading