Η καταστροφή ενός θεσμού

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 20 Οκτ. 2013

Η φορολογική επιδρομή του τελευταίου έτους δεν πρόκειται να βγει σε καλό, αλλά τουλάχιστο έχει μια κάποια εξήγηση: η κυβέρνηση αγωνιά να δημιουργήσει δημοσιονομικό πλεόνασμα, και δεν θέλει να περικόψει περισσότερο τις δαπάνες. Μερικές ρυθμίσεις όμως είναι εντελώς ακατανόητες. Ενώ θα έχουν ελάχιστο και αμφίβολο δημοσιονομικό όφελος, καταστρέφουν τα θεμέλια της παραγωγικής βάσης και απομακρύνουν την προοπτική της ανάπτυξης. Αναφέρομαι στις διατάξεις που αφορούν στην ευθύνη φυσικών προσώπων για χρέη εταιρειών προς το Δημόσιο. Διαβρώνουν τον θεσμό της Ανώνυμης Εταιρείας σε βαθμό που ακυρώνει όλα όσα έγιναν τα τελευταία χρόνια για να δημιουργηθούν ανταγωνιστικές επιχειρήσεις.

Υπάρχουν τουλάχιστο τρεις κρίσιμοι ρόλοι για να λειτουργεί καλά ο θεσμός. Πρώτος είναι ο μέτοχος, που είναι διατεθειμένος να βάλει χρήματα σε μια επιχείρηση που δεν την ελέγχει σε καθημερινή βάση. Για να το κάνει, πρέπει να ξέρει ότι δεν διακινδυνεύει τίποτε πέρα από το ποσό που κατέβαλε για να πάρει μετοχές. Αν η εταιρεία πτωχεύσει, δεν θα στραφεί κανένας εναντίον του για τα τυχόν χρέη της. Αυτή τη θεμελιακή αρχή καταπάτησε η κυβέρνηση με τον Ν. 4174/13, ορίζοντας ότι οι μέτοχοι θα πρέπει να επιστρέψουν μερίσματα που έλαβαν τα τελευταία τρία χρόνια πριν λυθεί η εταιρεία. Μπορεί δηλαδή να εμφανιστεί η εφορία κάποια μέρα και να ζητήσει από έναν πρώην μέτοχο χρήματα που είχε εισπράξει πριν από πέντε ή επτά χρόνια. Αν δεν τα έχει, μπορεί να χάσει το σπίτι του και να πάει φυλακή. Continue reading

Advertisements