Τα παιδιά της διπλανής πόρτας

Δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή στις 20/8/11, στη στήλη “Γράμμα από την πόλη μου

«Στη Νίκαια και στους Αγιους Ανάργυρους άνεργοι νέοι και μαθήτριες λυκείου αλώνιζαν όλη νύχτα στους δρόμους, έσπαγαν βιτρίνες, έκλεψαν αθλητικά παπούτσια και νυφικά φορέματα, και έκαψαν ραφτάδικα και καφενεία. » Κάπως έτσι θα ήταν ο αγγλικός Αύγουστος 11, μεταφρασμένος στα δικά μας.  Τον αθηναϊκό Δεκέμβρη 08, οι νέοι ήταν στους δρόμους, έσπασαν βιτρίνες, έκαψαν κτίρια. Ενα μικρό ποσοστό,  μετανάστες κατά το ρεπορτάζ, έκλεψε από μαγαζιά. Αλλά οι σπασμένες βιτρίνες ήταν στην Πανεπιστημίου και στο Κολωνάκι. Στην Αγγλία,  οι ταραχές ήταν στις φτωχές συνοικίες και οι οργισμένοι νέοι στρέφονταν ενάντια στην περιουσία των γειτόνων τους, που είναι μεν νοικοκυραίοι αλλά δεν είναι πλούσιοι. Continue reading

Advertisements

Fluid modernity catches up with savings

So, S&P downgrades the USAAA. The last store of value for financial investors has become fluid, relative, uncertain. Could this be a watershed in economic ideology?

If value cannot be safely stored in money, will holders of money turn to the ‘real economy’ for lasting security? Will they begin again to assess the use-value of products and services? To look for the right balance between basics and luxuries, between consumer goods and capital goods, between local production and imports? To see value in full employment and in social cohesion? But also, to look beyond employment numbers, to what employees actually produce? To rediscover thrift, but also to consider how savings are invested in ‘real’ assets?

Is it time to revive input-output economics? Whatever happened to David Ricardo and to Wassily Leontief?