15 Ιουνίου 2011

Απόψε είμαι περήφανος, ως έλληνας, που μετέχω της ημετέρας παιδείας. Βίωσα, μαζί με τους συμπολίτες μου, ένα δράμα αντάξιο του Αριστοφάνη, με κομμένη την ανάσα, γελώντας και βρίζοντας μαζί. Σαν Αθηναίος πολίτης στα χρόνια του Πελοποννησιακού πολέμου

Ποιός ψυχρός βορειοευρωπαίος μπορεί ποτέ να νοιώσει τον Αριστοφάνη όπως εμείς; Σας ευχαριστώ, θεοί. 

Advertisements

One thought on “15 Ιουνίου 2011

  1. Ομως η τραγωδία* θα συνεχιστεί για πολλά ακόμη χρόνια. (*) Η τραγωδία, σε αντίθεση με την κωμωδία, είναι εκείνο το είδος του αρχαίου δράματος, που όλοι ξέρουμε την κατάληξή του από την αρχή αλλά, πως τα καταφέρνει η άτιμη, μας κρατάει την ανάσα κομμένη, εξίσου.

    Reply

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s