Συνέντευξη στο Εψιλον

Συντέντευξή μου προς την Ευαγγελία Φραντζόγλου, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Εψιλον της Ελευθεροτυπίας, 23-24 Απριλίου 2011, μαζί με άλλες έντεκα. Γενικός τίτλος “12 Πρόσωπα … 12 Λόγοι Αισιοδοξίας”. Οι ερωτήσεις ήταν περίπου ίδιες σε όλους. Δεν υπάρχει online.

– Μείνατε στην Ελλάδα, ενώ μπορούσατε να φύγετε. Γιατί; «Γιατί είχα την αίσθηση της ρίζας. Δεν ήθελα να είμαι ξεριζωμένος.»

-Το ζητούμενο, σήμερα, είναι να μπει η οικονομία σε τροχιά ανάπτυξης. Πως θα γίνει αυτό; «Το Μνημόνιο είναι η απαραίτητη αφετηρία. Αλλά  τα σκληρά δημοσιονομικά μέτρα από μόνα τους δεν θα φέρουν την ανάπτυξη. Αυτή θα έρθει με νέες δουλειές, στους κλάδους που παραμελήθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια – μεταποίηση, τεχνολογία, γεωργία – και με εξωστρεφείς υπηρεσίες που θα δημιουργηθούν τώρα.»

-Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της χώρας μας μέσα στον άγριο διεθνή ανταγωνισμό;
«Ξεκινάμε με ένα μειονέκτημα. Η Ελλάδα δεν έχει μεγάλες επιχειρήσεις- απαραίτητες για μια εξωστρεφή οικονομία- στον «εμπορεύσιμο» παραγωγικό τομέα. Εχει στις τράπεζες, στην τηλεφωνία και στο λιανεμπόριο, αλλά αυτές δεν παράγουν κάτι  που μπορεί να εξαχθεί. Στα τρόφιμα, π.χ., έχουμε το πλεονέκτημα της Μεσογειακής διατροφής, αλλά έχουμε κλήρους των 20 στρεμμάτων, ενώ στην Ισπανία μια μέση αγροτική εκμετάλλευση μπορεί να είναι 1000 στρέμματα. Αναγκαστικά θα πορευτούμε με το δεδομένο της μικρής κλίμακας. Αυτό ως αφετηρία είναι μειονέκτημα αλλά αν σκεφτούμε έξυπνα και διαμορφώσουμε τους θεσμούς μας κατάλληλα θα μπορούσε να γίνει πλεονέκτημα.». Continue reading

Advertisements

ΕΛΕ: Απορία

Αν, λέω αν, η Επιτροπή Λογιστικού Ελέγχου του χρέους ανακαλύψει οτι το ελληνικό κράτος δανειζόταν με αδικαιολόγητα *ευνοϊκούς* όρους, θα εισηγηθεί μέτρα *υπέρ* των δανειστών;

Φαντάσου να αποκαλυφθεί οτι μια οικονομία χωρίς αποταμίευση, με μονίμως μεγάλα ελλείμματα στο ισοζύγιο πληρωμών, δανειζόταν επί δέκα χρόνια με spread ούτε 1% σε σύγκριση με την ισχυρότερη εξαγωγική οικονομία του πλανήτη. Τι θα γίνει τότε;

(Ασε την επιστημονική φαντασία Δοξιάδη. Ο καπιταλισμός *ποτέ* δεν δανείζει φτηνά).

Κράτος, συνεταιρισμοί, καταδότες

Στην ‘Καθημερινή’ σήμερα δημοσιεύεται ένα ενδιαφέρον θέμα για την άνοδο και την πτώση της Ενωσης Αγροτικών Συνεταιρισμών Ροδόπης. Ενας παλιός συνεταιριστής, ο πρώτος που εκανε ενυπόγραφη καταγγελία στην κυβέρνηση για την οικονομική κακοδιαχείριση, λέει, μεταξύ άλλων: “Για την κατάρρευση του συνεταιριστικού φταίνε όλες οι κυβερνήσεις, αλλά και οι αντιπρόσωποι … Το συνεταιριστικό είχε μια δομή λειτουργίας και ελέγχου. Η ΑΤΕ ήλεγχε τις πράξεις και τα καμώματα των διοικήσεων. … Η αρμόδια υπηρεσία καταργήθηκε … και εκείνη στη στιγμή οι συνεταιρισμοί βρέθηκαν στο έλεος του θεού.” Ούτε λίγο ούτε πολύ, λέει οτι φταίει το κράτος επειδή δεν έκανε ελέγχους. Θεωρεί αυτονόητο ότι οι συνεταιρισμοί ήταν ανίκανοι να ελέγξουν τις διοικήσεις από μόνοι τους.Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, τα μέλη δεν ήθελαν να τα χαλάσουν με τις διοικήσεις, γιατί οι συνεταιρισμοί προσλάμβαναν πολύ κόσμο (συγγενεις των μελών), με προνόμια που εκτείνονταν από πλασματικά επιδόματα ανεργίας, μέχρι συντάξεις από τα 45.

Το απόσπασμα αφιερώνεται σε όσους επιμένουν οτι κυρίως οι πολιτικοί φταίνε για την κατάρρευση της οικονομίας. Φταίει εξίσου η οικονομική νοοτροπία του καιροσκοπισμού (με την παιγνιοθεωρητική έννοια, αυτού που δεν τηρεί τους κανόνες της συνεργασίας που θα απέδιδαν το μεγαλύτερο ώφελος στο σύνολο) που χαρακτηρίζει την πλειονότητα των Ελλήνων. Continue reading